و آنگاه فرمود : خدا رحمت كند « مسلم » را ! او به روح و ريحان خدا منتقل گرديد و به وظيفه خود عمل كرد ، اينك نوبت ما رسيده است و سپس در اين باره چنين سرود : فَانْ تَكُنِ الدُّنيا تَعُدُّ نَفيسَةً * فَانَّ ثَوابَ اللَّهِ اعْلى وَ انْبَلُ وَ انْ تَكُنِ الْابْدانِ لِلْموتِ انْشِئَتْ * فَقَتْلُ اْمْرءٍ فِى اللّهِ بِالسَّيْفِ افْضَل . . . « 1 » و امام سجاد ( ع ) مىفرمايد : [ در شب عاشورا ] پس از رفتن عمر بن سعد ، شب هنگام پدرم يارانش را جمع كرده من بيمار بودم ولى نزديك رفتم تا مطالب را بشنوم . شنيدم پدرم مىگفت : خدا را به بهترين شكل ممكن ستايش مىكنم ؛ خدايا ، مىستايم تو را كه ما را به وسيله نبوت گرامى داشتى ، به ما قرآن آموختى ، در دين بصيرتمان دادى و براى ما گوش و چشم و دل نهادى و ما را از مشركان قرار ندادى . « 2 » و روز عاشورا هر چه مصائب بيشتر مىشد ، آرامش ابا عبدالله الحسين ( ع ) افزون مىگشت . لذا هر بار كه در مقابل اصحاب يا دشمنان خود مىايستاد ، به حمد و ثناى حضرت احديّت مىپرداخت و آنگاه سخن خود را بيان مىكرد . صاحب « كشف الغمّة » مىنويسد : حسين بن على ( ع ) هنگام خروج از مكّه فرمود : اى مردم مرگ بر فرزندان آدم همانند گردن‌بند بر گردن دخترك جوان آويخته است و اشتياق من به ملاقات گذشتگان خويش از اشتياق يعقوب به ملاقات يوسف بيشتر است . . . « 3 » و در هنگامى كه داغ‌هاى فراوان ديده بود در مقابل اصحابش خطبه خواند ، آغاز خطبه با حمد و ثناى خداست :

--> ( 1 ) - كشف الغمة ، ج 2 ، ص 241 . ترجمه - پس اگر دنيا گران‌بها و ارزشمند است همانا ثواب الهى برتر و شريف‌تر است و اگر بدن‌ها براى مردن خلق شده‌اند پس كشته شدن انسان‌ها در راه خدا با شمشير برتر است . ( 2 ) - قيام جاويد ( مقتل ابى مخنف ) ، ص 74 . ( 3 ) - مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 1 ، ص 321 .